Ellen & Marijn
Lief Dagboek 2006
We vieren Oud en Nieuw dit jaar bij Frank en Olga in Arnhem. Eerst zouden we naar Boudewijn en Jorien gaan, maar Frank en Olga kunnen geen goede opvang voor Quinta regelen. De plannen worden gewijzigd, en we verblijven met oud en nieuw dus bij Frank en Olga. Michael en Kristine komen ook en we beginnen de avond met een hapje eten.
Het eten is erg gezellig, en bovendien lekker. Als het eten afgelopen is, is het al bijna half elf. Ellen en ik hebben nog Kolonisten van Katan meegenomen, maar er is eigenlijk geen tijd om dit spel te spelen. Al vrij snel is het twaalf uur en begint 2007.
Harrie wordt zaterdag 25 november 65 jaar oud, en daarom geeft hij vrijdagavond ervoor een feest. Ellen en ik hebben op verzoek van Harrie de uitnodigingen gemaakt, en we zijn zelf ook voor het feest uitgenodigd. Voor het feest zijn zo'n tachtig mensen uitgenodigd, en het lijkt erop dat iedereen is gekomen. Het feest is erg gezellig, en gaat ook nog even door als de meeste gasten al weer naar huis zijn. Myrthe heeft vooal geslapen in een ruimte naar de feestzaal.
Ditzelfde weekend zijn ook de HCC Dagen 2006. Normaalgesproken gaan Ferdinand, Martijn en ik dan een lang weekend gamen, hardware sleutelen en op de HCC beurs rondlopen. Dit jaar zou het programma wat anders worden vanwege de zwangerschap van Diana, en zou ik slechts een dag naar Utrecht gaan. Uiteindelijk bleek de HCC beurs zo klein dat ik niet de moeite heb genomen om hier naartoe te gaan. We hebben wel afgesproken om volgend jaar wel weer een nerd-weekend te houden.
Zaterdag begint de dag al vroeg, want Martijn gaat verhuizen. Als ik bij Martijn aan kom, staan Rob, Joris en Martijn al koffie te drinken. Ze hebben al twee aanhangwagens volgepakt en zijn klaar om naar Martijns nieuwe huis te vertrekken. Nadat we twee keer heen en weer zijn gereden en Frank zich ook als verhuizer gemeld heeft, volgt een lunch bij Joris en Renske thuis. Hierna brengen Joris en ik een koelkast en lichtelijk verroeste vrieskist van Joris naar Martijn, terwijl Frank, Rob en Martijn verder gaan met verhuizen. Na de lunch verhuizen we vooral spullen die Martijn nog niet ingepakt heeft, en ten slotte een heel oerwoud aan planten. Rond vijf uur is zijn meeste spullen verhuisd en gaan we bier drinken. Renske, Jorien, Boudewijn en Ellen (inclusief kinderen) komen het resultaat na afloop bewonderen.
Ellen en ik hebben in verband met de gezinsuitbreiding een andere auto gekocht. We hebben de 13 jaar oude Opel Corsa (die nog prima reed maar aan de kleine kant was) verruild voor een 10 jaar oude Opel Astra (die ook prima rijdt). Zaterdag 28 oktober zijn we bij Autobedrijf Piksen in Marle gaan kijken, en de vrijdag erna heeft Ellen de Astra opgehaald.
Bruiloft van Ilse en Maikel
Ilse en Maikel gaan vandaag voor de kerk trouwen. Ze waren een paar maanden geleden al getrouwd voor de wet, maar vandaag trouwen ze voor de kerk en wordt de dag afgesloten met een groot feest.
Deze zondag is de autovrije zondag. In onze straat heeft Wielowie voor dit jaar, net als vorig jaar, een vergunning aangevraagd voor een straatfeest. De vergunning is toegekend en vandaag is het straatfeest. Zaterdagavond is de straat al helemaal autovrij.
Zondagochtend begint het straatfeest. Dit jaar heeft het straatfeest een thema gekregen en het thema is Country en Western. De activiteiten in de straat zijn hierop aangepast. De kinderen in de buurt kunnen pony-rijden, op een mechanische stier zitten, luchtbuks schieten, hoefijzer werpen en op een luchtkussen springen. Maar sommige kinderen vinden het vooral heel erg leuk om de hele tijd door de straat te fietsen.
Ellen en ik hebben vandaag door de straat gewandeld, wat gedronken bij de overburen en wat gegeten bij de barbeque. Het weer was goed, en het was leuk om de buren weer eens te spreken.
Myrthe in haar ledikantje
Ellen en ik hadden al wel het idee dat Myrthe niet heel erg lang meer in het ziekenhuis zou moeten blijven, maar toen Ellen gisteren hoorde dat Myrthe vandaag naar huis mag, kwam dat toch nog onverwacht.
Vandaag gaan we met een lege Maxi Cosi naar het ziekenhuis. We doen Myrthe voor de laatste keer in het ziekenhuis in bad, trekken haar schone kleertjes aan en geven haar nog één keer de fles in haar kamertje. We hebben nog een gesprekje met de arts-assistent die ook vertelt dat Myrthe het goed doet en naar huis mag, en we hebben nog een gesprek met de verpleegkundige die nog wat papieren en recepten meegeeft. En vervolgens trekken we Myrthe een warm jasje aan, zetten haar in de Maxi Cosi en gaan naar huis.
's Avonds krijgen we bezoek van Jan en Coby en Jos en Barbara. Barbara heeft een prachtig bord van Nijntje Pluis gemaakt en dat staat nu in de voortuin.
Myrthe in de couveuse
Ellen is twee weken geleden opgenomen met premature weeŽn. Na een weekend aan de weeŽnremmers heeft Ellen nog twee weken in het ziekenhuis gelegen voordat de weeŽn echt doorzetten. Gisteren aan het einde van de middag begonnen de weeŽn heftiger te worden en gisteravond is Ellen naar een verloskamer verhuisd. Vannacht om 3:08 is Myrthe geboren. Ze weegt 2740 gram en is ongeveer 47 centimeter lang.
Omdat Myrthe zes weken te vroeg is geboren, gaat ze onmiddellijk door naar de couveuse-afdeling. En Ellen blijft ook nog even in het ziekenhuis.
Bierdoppen in vuilcontainer Bierdoppen in doos
We zijn al een tijdje bezig met het weggooien van spullen die we niet meer gebruiken. Vandaag hebben de bierdoppen het helaas moeten ontgelden (het was niet gelukt om een nieuw onderkomen voor de doppen te vinden). Met pijn in m'n hart heb ik afscheid van de doppen genomen (Ellen had wat minder moeite met het afscheid).
Metallica - Master Of Puppets cover
Vandaag gaan we naar Metallica in het Gelredome in Arnhem. In het voorprogramma staan drie bands, waarvan ik er twee helemaal niet ken, en van de derde heb ik alleen de naam al eens eerder gehoord.
Omdat we de nodige verkeersdrukte verwachten en omdat we sportief zijn, gaan we op de fiets. We zetten de fiets in dezelfde fietsenrekken waar m'n fiets ook altijd stond tijdens de wedstrijden van Vitesse. Het is rond het stadion nog helemaal niet erg druk, terwijl we er half zes pas zijn (en het programma begint om zes uur). We hebben een zitplaats geregeld zodat we niet vier uur lang hoeven te staan, en we zitten in vak 120, in de buurt van de middellijn (als de grasmat binnen zou liggen). Ook binnen is het nog erg rustig. Het veld is misschien al wel voor de helft gevuld, maar de tribunes zijn nog grotendeels leeg.
Iets later dan gepland begint de eerste band Trivium. Deze band ken ik helemaal niet, maar het klinkt ook niet geweldig. Ze zetten vooral een muur van lawaai neer, zonder dat er echt een melodie in te herkennen is. De tweede band is Bullet For My Valentine en daar heb ik de naam al wel eens van gehoord. Ze klinken iets beter dan hun voorgangers, maar Ellen en ik worden nog niet enthousiast. Ook de derde band van het voorprogramma, Avenged Sevenfold, kan ons niet echt bekoren. Als het voorprogramma is afgelopen, wachten we dus met spanning totdat Metallica gaat beginnen.
Eindelijk begint het optreden van Metallica. De tribunes zijn ondertussen goed gevuld en ook het veld staat helemaal vol. Op de twee schermen naast het podium wordt eerst een fragment uit een film getoond (volgens mij uit The Good, The Bed, and the Ugly). In dit fragment zie je een cowboy over een gigantisch kerkhof tussen de grafstenen doorrennen. Vervolgens begint Metallica te spelen (als ik het goed heb onthouden): Motorbreath, Fuel, Wherever I May Roam, een naamloos nieuw nummer en The Unforgiven. Hierna wordt door een filmpje op de twee schermen vertelt dat dit het twintigjarige jubileum van het album Master of Puppets is, en dat ze daarom het hele album gaan spelen (dit verklaart ook het filmpje aan het begin van het optreden): Battery, Master of Puppets, The Thing That Should Not Be, Welcome Home (Sanitarium), Disposable Heroes, Leper Messiah, Orion en Damage, Inc.. Hierna speelt Metallica Sad But True, Nothing Else Matters, One met veel vuurwerk, en tenslotte Enter Sandman. Als toegift speelt Metallica Die, Die My Darling en Seek and Destroy.
Het concert van Metallica is fantastisch, al hadden we de voorprogramma's best kunnen overslaan. Ik vind het wel vreemd dat ze zo weinig nieuwe nummers hebben gespeeld, en jammer dat ze niets van Ride the Lightning hebben laten horen, maar als ze weer in het Gelredome komen, ben ik er ook weer!
Reisopera - Turn of the Screw poster
Vandaag gaan we naar de opera Turn of the Screw van de Nationale Reisopera in de schouwburg in Arnhem. De ruim twee uur durende opera bestaat uit een proloog en twee akten. Omdat de opera in het Engels wordt gezongen is er boventiteling bij de voorstelling aanwezig. Het verhaal gaat over een gouvernante die erachter komt dat de twee weeskinderen die aan haar zijn toegewezen, in de ban zijn van twee geesten. De voorstelling zit goed in elkaar, en het decor lijkt zeer sober, maar is juist daardoor erg veelzijdig. Er wordt fantastisch gezongen, en ook het duistere verhaal is de moeite waard. En dankzij de boventiteling is het verhaal zeer goed te volgen. Het is helaas wel erg warm in de grote zaal, maar gelukkig kunnen we in de pauze weer even een beetje bijkomen en wat vocht aanvullen.
Na de voorstelling hebben we nog wat gedronken bij de Cavern, en daarna zijn we snel weer naar huis gegaan.
Ellen en ik hebben allebei een weekje vakantie, en daarom gaan we nog snel acht dagen zon opzoeken. Uiteindelijk vinden we de zon bij Hotelplan in de vorm van een reis naar Maspalomas te Gran Canaria. Het weer op Gran Canaria is heerlijk en het eiland is ook de moeite waard om eens te bezoeken.
Vandaag promoveert Diana in Nijmegen. Haar proefschrift heeft de titel Phonetic Transcriptions of Large Speech Corpora. De promotie is in de aula van de Universiteit van Nijmegen, een redelijk moderne zaal, en begint met een lekenpraatje, zodat wij als toeschouwers ook nog (de illusie hebben dat we) iets van het onderwerp begrijpen. Nadat Diana de vragen goed heeft doorstaan is de promotie een feit, en gaan we in hetzelfde gebouw nog even naar de borrel. Helaas zijn we 's avonds niet bij het feest, want Ellen moet de volgende dag weer vroeg werken.
Javier Guzman - Ton Zuur poster
Vandaag gaan we naar de cabaretvoorstelling Ton Zuur van Javier Guzman in de schouwburg in Arnhem.
De voorstelling is genoemd naar Ton Zuur, de Rotterdammer met de twijfelachtige eer de man te zijn die in Nederland het langst dood in zijn huis heeft gelegen (namelijk 2½ jaar) voordat hij werd gevonden. Dat het zo lang heeft geduurd voordat het lijk van Ton Zuur werd gevonden is volgens Javier een voorbeeld van de laksheid en onverschilligheid van mensen naar elkaar, en dit is dan ook de rode draad door de voorstelling, die ondanks dit pittige onderwerp toch ook erg veel humor heeft. Ellen en ik hebben in ieder geval ook erg veel gelachen.
We hebben een dakkapel op ons huis laten zetten door Reon uit Spankeren (vlakbij Dieren). De dakkapel is in een volle week op ons huis gezet. De vrijdag voor het weekend is er een steiger geplaatst, zodat Reon maandag met drie man sterk kon beginnen. De eerste dag is het gat gemaakt en het kozijn geplaatst. De tweede dag heeft de dakdekker het dak waterdicht gemaakt en zijn de ramen in het kozijn gezet, zodat de boel waterdicht zou zijn (de weersverwachting was niet erg best). De derde dag zijn de zijkanten in de dakkapel gezet en de vierde en vijfde dag is de dakkapel afgewerkt en de steiger afgebroken. De dakkapel is erg mooi geworden.
Toen duidelijk werd dat zowel Remko en MariŽtte, Frank en Olga, Mark en Claudia alswel Ellen en ik een weekend nog niets gepland hadden, hebben Mark en Claudia direkt twee huisjes geboekt voor een weekend. Beide huisjes staan in Aalden (Drente) in een Landal Green Parks park.
Ondanks dat het park onvindbaar is met behulp van de ANWB routeplanner, komen we vrijdagavond uiteindelijk toch bij het huisje aan. De dagen worden gevuld met wandelen, midgetgolf, zwemmen en warme chocolademelk drinken. Zaterdagavond gaan we gezellig gourmetten dankzij de goede voorbereiding van Remko en Mariëtte.
Petits Crimes
Vandaag gaan we naar de toneelvoorstelling Petits Crimes in de schouwburg in Arnhem. Het toneelstuk wordt gespeeld door Angela Schijf en Daan Schuurmans, duurt ruim anderhalf uur en wordt opgevoerd in de kleine zaal.
Het toneelstuk Petits Crimes gaat over de schrijver Jules die na een ongeluk zijn geheugen kwijt is. Hij probeert samen met zijn vrouw Lisa om zijn geheugen weer terug te krijgen, en hierdoor wordt ook hun relatie onder de loep genomen. Petits Crimes is een sterk verhaal en Angela Schijf en Daan Schuurmans spelen zeer overtuigend. Ellen en ik hebben ons zeer goed vermaakt.
Diana, Ferdinand, Ellen en ik zouden vorig jaar naar Epica in Willemeen gaan. Het optreden ging helaas niet door en werd verplaatst naar 6 januari 2006, en dat is vandaag. In het voorprogramma van Epica staan de Nederlandse band Morning en de Franse band The Old Dead Tree.
We hebben met Ferdinand en Diana rond 18:30 afgesproken bij Robin Hood, zodat we eerst een hapje kunnen eten en vervolgens met volle maag naar Epica toe kunnen. We weten niet precies hoe laat het voorprogramma begint, maar de zaal gaat om 20:00 open. Als we uitgegeten zijn is het 20:30, dus we verwachten dat we nog een groot deel van Morning te kunnen zien. Als we bij Willemeen aankomen blijkt er echter een flinke rij voor de deur te staan, en het duurt nog bijna een half uur voordat we binnen zijn (en dit wordt vooral veroorzaakt door de vreemde manier waarop mensen slechts mondjesmaat binnengelaten worden terwijl de eerste band al aan het spelen is).
Als we om 20:55 eindelijk binnen zijn, kan ik nog net het laatste nummer van Morning zien, terwijl Diana, Ferdinand en Ellen de jassen nog aan het ophangen zijn. Terwijl Ferdinand steeds bier aan het halen is, wachten wij op de volgende band: The Old Dead Tree. Deze Franse band speelt strak en Ferdinand, die eigenlijk alleen mee is gegaan voor het bier, vindt dit de beste band van de avond.
Na The Old Dead Tree is Epica eindelijk aan de beurt. Epica klinkt erg goed, en ze spelen erg lang. Rond 23:45 gaan ze even van het podium om vervolgens terug te komen voor een toegift. Tijdens het eerste nummer van de toegift, de cover Crystal Mountain gaat er echter een gitaarversterker stuk, en hierdoor duurt de toegift, inclusief Crystal Mountain met twee gitaren, tot 0:20. Na het afsluitende nummer Cry for the Moon gaan we naar huis. Epica was erg goed!
Oud en Nieuw bij Rob
Om middernacht wensen we elkaar een gelukkig nieuwjaar. Het knallen in de buurt valt nog erg mee, maar even later blijkt dat ze in Oosterbeek pas vijf minuten na middernacht beginnen te knallen.